“Vrijwilligers signaleren vooral”

Marjolein Korf

“Een goede balans tussen theorie en praktijk. Veel vanuit persoonlijke ervaringen. Mooi gedaan en veel van geleerd. Ook van collega’s.” Marjolein Korf is uiterst positief over de drie trainingen die ze samen met negen collega’s van Timpaan Welzijn volgde de afgelopen maanden. Ook al was ze naar eigen zeggen een vreemde eend in de bijt. “Ik stuur met name vrijwilligers aan. Dus kom niet zelf in thuissituaties terecht. Dat gold niet voor de andere cursisten.”

Marjolein maakte zoals gezegd deel uit van een groep die bestond uit onder meer opbouwwerkers, maatschappelijk werkers, verzorgenden als ook een vrijwilliger. Als projectmedewerker van de Friese welzijnsinstellingen heeft ze vooral met vrijwilligers te maken die ze werft en aanstuurt. Onder meer voor activiteitenbegeleiding in ontmoetingscentra, maar bijvoorbeeld ook voor huisbezoeken in haar regio Zuidwest-Friesland.

In aanraking

In beide situaties komen de vrijwilligers regelmatig met eenzaamheid in aanraking. Onderzoek laat immers zien dat een op de drie mensen eenzaam is of zich eenzaam voelt. En dat wordt niet minder nu mensen steeds meer op zichzelf en hun directe omgeving zijn aangewezen. “Je kunt dus nagaan dat ook onze vrijwilligers regelmatig met eenzaamheidsproblematiek in aanraking komen”, vertelt Marjolein. “Zeker tijdens de huisbezoeken die we bijvoorbeeld voor Ouderenwerk Súdwest-Fryslân organiseren.”

“Samen alert op zijn”

Daarvoor werft ze vrijwilligers die gericht bij oudere inwoners op bezoek gaan om informatie te geven over (gezamenlijke) activiteiten in de gemeente, maar ook om te inventariseren of ouderen knelpunten ervaren. Of vereenzamen. Laatste laat zich vaak moeilijk vaststellen. Daarom besteedt Timpaan Welzijn veel aandacht aan een integrale aanpak van eenzaamheid. “Eenzaamheid los je alleen op door er samen alert op te zijn en werk van te maken. Met samen doel ik niet alleen op welzijnswerkers, maar zeker ook op de gemeente, andere professionals, vrijwilligers en burgers.”

Herkenbaar

Dat oplossen begint met het kunnen signaleren en plaatsen van eenzaamheidsproblematiek. En krijgt een vervolg in het bespreekbaar maken en een persoonlijk plan van aanpak. Aan al deze aspecten werd aandacht besteed in de training van Wmo Werkplaats Friesland. Gegeven door zowel docenten als mensen uit het werkveld, waaronder gerontoloog Willie Oldengarm van Timpaan. “De training sloot goed aan op de ervaringen van de deelnemers. Dankzij de balans tussen theorie en praktijk, werden situaties voor iedereen herkenbaar. Met die bagage wordt het makkelijker om eenzaamheid te herkennen en onderkennen. En vooral ook om daarover in gesprek te gaan. Laatste is en blijft voor veel mensen lastig en gevoelig. Zeker ook voor onze vrijwilligers.”

“Kennis zoveel mogelijk delen met vrijwilligers”

De kennis en ervaring die Marjolein opdeed tijdens de trainingen, gaat ze zo veel mogelijk met haar vrijwilligers delen. Dat geldt ook voor de signaleringskaart die hen kan helpen om eenzaamheid te signaleren. “Dat is een belangrijke, eerste stap. Vervolgens kunnen we kijken hoe we het probleem aanpakken en of een vrijwilliger daar ook een rol in kan en wil spelen. Dat hangt natuurlijk ook af van wat de persoon in kwestie zelf wil en kan doen. Als ik iets geleerd heb, is het wel dat degene dat zelf moet aangeven en als het even kan zelf ook moet oplossen. Al dan niet met onze hulp.”

Eenzaamheid

“Vrijwilligers signaleren vooral”

Marjolein Korf

“Een goede balans tussen theorie en praktijk. Veel vanuit persoonlijke ervaringen. Mooi gedaan en veel van geleerd. Ook van collega’s.” Marjolein Korf is uiterst positief over de drie trainingen die ze samen met negen collega’s van Timpaan Welzijn volgde de afgelopen maanden. Ook al was ze naar eigen zeggen een vreemde eend in de bijt. “Ik stuur met name vrijwilligers aan. Dus kom niet zelf in thuissituaties terecht. Dat gold niet voor de andere cursisten.”

Marjolein maakte zoals gezegd deel uit van een groep die bestond uit onder meer opbouwwerkers, maatschappelijk werkers, verzorgenden als ook een vrijwilliger. Als projectmedewerker van de Friese welzijnsinstellingen heeft ze vooral met vrijwilligers te maken die ze werft en aanstuurt. Onder meer voor activiteitenbegeleiding in ontmoetingscentra, maar bijvoorbeeld ook voor huisbezoeken in haar regio Zuidwest-Friesland.

In aanraking

In beide situaties komen de vrijwilligers regelmatig met eenzaamheid in aanraking. Onderzoek laat immers zien dat een op de drie mensen eenzaam is of zich eenzaam voelt. En dat wordt niet minder nu mensen steeds meer op zichzelf en hun directe omgeving zijn aangewezen. “Je kunt dus nagaan dat ook onze vrijwilligers regelmatig met eenzaamheidsproblematiek in aanraking komen”, vertelt Marjolein. “Zeker tijdens de huisbezoeken die we bijvoorbeeld voor Ouderenwerk Súdwest-Fryslân organiseren.”

“Samen alert op zijn”

Daarvoor werft ze vrijwilligers die gericht bij oudere inwoners op bezoek gaan om informatie te geven over (gezamenlijke) activiteiten in de gemeente, maar ook om te inventariseren of ouderen knelpunten ervaren. Of vereenzamen. Laatste laat zich vaak moeilijk vaststellen. Daarom besteedt Timpaan Welzijn veel aandacht aan een integrale aanpak van eenzaamheid. “Eenzaamheid los je alleen op door er samen alert op te zijn en werk van te maken. Met samen doel ik niet alleen op welzijnswerkers, maar zeker ook op de gemeente, andere professionals, vrijwilligers en burgers.”

Herkenbaar

Dat oplossen begint met het kunnen signaleren en plaatsen van eenzaamheidsproblematiek. En krijgt een vervolg in het bespreekbaar maken en een persoonlijk plan van aanpak. Aan al deze aspecten werd aandacht besteed in de training van Wmo Werkplaats Friesland. Gegeven door zowel docenten als mensen uit het werkveld, waaronder gerontoloog Willie Oldengarm van Timpaan. “De training sloot goed aan op de ervaringen van de deelnemers. Dankzij de balans tussen theorie en praktijk, werden situaties voor iedereen herkenbaar. Met die bagage wordt het makkelijker om eenzaamheid te herkennen en onderkennen. En vooral ook om daarover in gesprek te gaan. Laatste is en blijft voor veel mensen lastig en gevoelig. Zeker ook voor onze vrijwilligers.”

“Kennis zoveel mogelijk delen met vrijwilligers”

De kennis en ervaring die Marjolein opdeed tijdens de trainingen, gaat ze zo veel mogelijk met haar vrijwilligers delen. Dat geldt ook voor de signaleringskaart die hen kan helpen om eenzaamheid te signaleren. “Dat is een belangrijke, eerste stap. Vervolgens kunnen we kijken hoe we het probleem aanpakken en of een vrijwilliger daar ook een rol in kan en wil spelen. Dat hangt natuurlijk ook af van wat de persoon in kwestie zelf wil en kan doen. Als ik iets geleerd heb, is het wel dat degene dat zelf moet aangeven en als het even kan zelf ook moet oplossen. Al dan niet met onze hulp.”